"توحید"ابن عطا: "علامت حقیقت توحید فراموش کردن توحید است"
ان خوش حریف ناز سخن ان خواهد که تو از دیدن توحید خودچشم بر دوزی.
در توحیدی نگر که حق پیش ازوجود،ترا درا زل نهاده بود.
توحید تو ازراه حَد ث امد، توحید حق ازراه قِد م امد
ترا به توحید قدیم واحد قد م نتوان ساخت،این که گفتم رسم توحید است.
توحید رسمی است در دیدن واحد احد.
چون جان غوّاص غوطه خورد دربحرعزّت،سلطان احدیّت براومستولی شد،
درموحد هردو توحید با ز نداند ،زیراکه ان توحید طلب است،
چون مطلوب بی طلب حاصل شد،طلب برای چیست؟
توحیدخبراست ازخبر، واثر است ازاثر.
بی توحید موحد،
حق قائم از ذات به ذات
وازصفات به صفات است.
چون حقیقت جمال قِد م پیداشد،
اثر و خبر خیزد،حق به حق را باقی شود.
تکلیف ومتکلّف ازتوحید فناشود،"واحد" در"موحد" غالب.
شاهد موحد را بی حدث ، شاهد موحد راشاخص ونایم ومدهوش یابی،
انجا نه "توحید" ونه "موحد"ماند
"فردی" در"فردی" ظاهرمیشود،
وحَد ث از قِد م بدرمیشود.
این شرح کلام ذوالجلال بی همتاست
انجا که گفت درقران مجید:
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر