بسم الله
                      سّرخویش ازهردوجهان مجردکن تا گردی ازمیدان 
بسم الله بررخسارروزگارت
نشیند وخوشبخت همیشگی گردی وهرچه معانی بشریت است واندیشه طبیعت دراتش 
محبّت بسوزد 
تاچون نام اوگوئی سینه تواز حدیث او خبردارد.
یک قدم ازخود فرانه تاجمال این نام نقاب عزّت بگشاید وبردلت متجلی شود
پرتوی ازاین حقیقت برکوه
طورتافت ازهم فروریخت.

تافقروفنا هردوتورارد نشود
توحید توازشرک مجرد نشود.
          پیرهرات

دل
به زبان حقیقت ان نقطه ایست

که دایره وجود از ان به حرکت درامد

وبدو کمال یافت

وسر ازل وابد در اوبهم پیوست                                          

ومبتدای نظر در وی به منتهی بصررسید

وجمال وجلال وجه باقی  دراومتجلی شد

عرض رحمن ...منزل قران وفرقان 

وبرزخ میان غیب وشهادت    وروح ونفس

ومجمع البحرین ملک وملکوت

وناظر ومنظورپادشاه

ومحب ومحبوب الله

وحامل ومحمول سّرامانت
                                                 فیض کا‎‎ شا نی

 الله

معبودی که به عنا یت
زبان دوستا نش زبان کشف،
رمز دوستا نش رمز محبت
به اشاره حقیقت.
      
         نام او

کسی داند که در د ل
یادگار ا لهی دارد،
نظرخداوند  پیش چشم دارد
وخلوت "هُوِ مِعِکُم"
نقش نگین خود دارد
عین بیداری ،هشیا ری
    ودل صا فی
    
      دوست

چون نا م او گوید،
طنین محبت بردلها
وغلغله عشق بر جا نها ا فتد.                     پیرهرات